20 jaar geleden?

Hoe lang is het geleden dat ik op de toren van de Grote Kerk stond? Twintig jaar, misschien? Ooit werd ieder buitenlands familielid dat ons bezocht, soms tegen wil en dank, de toren op gejaagd. Na veel zuchten op wat een eindeloze draaitrap leek, volgde vaak een verbaasde uitroep: iedereen vond het uitzicht prachtig. Als tijdens de beklimming de klok sloeg, had je spijt geen oordopjes te hebben meegenomen.

Ik heb ook wel met leerlingen de toren beklommen. Soms stond je doodsangsten uit, als zo’n bravourpuber indruk wilde maken met malle toeren. Dan moest je even ingrijpen. Ik geloof niet dat ooit iemand van de toren is getuimeld. Er is een forse borstwering, bijna tot aan de kin. Toch was ik altijd blij terug te zijn op de begane grond. Hoogtevrees en een tikje luiheid houden mij beneden. Ondanks het fabelachtige uitzicht, maar daar zijn foto’s van.

Kees Klok

 

IMG_5779Kees Klok, onze geschiedenisdocent, deelt regelmatig zijn verhalen op City blog Dordrecht. Over alles wat hij meemaakt in Dordrecht, wat hij leuk vindt vaak met een terugblik naar vroeger, maar zeker ook over nu en uiteraard krijgen we zo nu en dan nog gewoon geschiedenisles. Eerder stelden we hem al aan je voor.

3 Comment

  1. Leuk stukje. Zo herkenbaar. Gr Linda

  2. Patricia Overweel-Minelli says: Beantwoorden

    Leuk Kees ik kan me nog wel de speurtochten in de stad herinneren van mijn tijd op de middelbare school, waarbij de tochten ons langs alle, voor ons toen nog saaie ouwe meuk brachten. Na een paar jaar weg te zijn geweest uit Dordrecht kon ik al die pareltjes pas zien zoals jij ze zag. Nu woon ik gelukkig alweer ruim 20 jaar aan de overkant van Dordrecht en genieten we regelmatig van ons mooie Dordt en wandelen we na het winkelen altijd genietend van mooi Dordrecht terug naar het pontje

  3. Wim Jilleba says: Beantwoorden

    De toren heb ik nooit beklommen, Kees, volgens overlevering ben ik wel gedoopt in die kerk. Ook heb ik ooit als jongetje solistisch kerstliedjes gezongen in die kerk.(zie mijn verhaal Kerstmis 1938). Jouw verhaal graag gelezen.

Geef een reactie