De Berckepoort

Welke Dordtenaar kent de Berckepoort niet? Dat monumentale, zestiende-eeuwse gebouw in de Nieuwstraat, dat zijn naam ontleent aan Matthijs Berck. Berck kwam oorspronkelijk uit Emmerik, een stadje net over de Duitse grens. Hij was wijnhandelaar, er was dus waarschijnlijk geen gebrek aan goede wijnen als hij bezoek ontving. Een van de gasten die bij Berck logeerde als hij Dordrecht bezocht, was Willem de Zwijger, de man die recentelijk voor veel ophef zorgde, omdat naast de Berckepoort een standbeeld van hem zal worden geplaatst, waar niet iedere Dordtenaar blij mee is. Dat op de beoogde plek van dit beeld vroeger een urinoir stond, vind ik een grappige bijkomstigheid, waar we verder maar geen conclusies aan zullen verbinden.

Berck moet een belangrijk man zijn geweest, anders zou hij niet op zo’n prominente plek hebben gewoond en gasten als voornoemde Willem hebben ontvangen. Als we het Regionaal Archief mogen geloven, en die zullen het zeker goed hebben uitgezocht, logeerde zelfs de hertog van Alva bij Berck en nog wel in april 1572, de maand dat hij ‘zijn bril verloor,’ zoals het rijmpje luidt. Opmerkelijk, want eind juni van dat jaar zou het Dordtse stadsbestuur, onder druk van het optreden van de Watergeuzen en met het oog op de stedelijke handelsbelangen, de zijde van Oranje kiezen.  

Zelf heb ik een nare jeugdherinnering aan de Berckepoort. Ik was zes. Mijn ouders vonden dat ik moest leren klussen. Een beetje leren timmeren, boren en zagen hoorde bij de opvoeding. Ik werd daarom, ik meen op woensdagmiddagen, naar de Dordtse Huisvlijtschool gestuurd, toen gevestigd in de Berckepoort. Daar moest ik figuurzagen onder leiding van een bullebak van een man (hij kon niet praten, alleen schreeuwen), waarvan ik de naam gelukkig ben vergeten. Ik was er snel klaar mee. Nadat ik in korte tijd een dwerg had gefiguurzaagd, heb ik de huisvlijtschool nooit meer bezocht.

Kees Klok

Kees Klok, onze geschiedenisdocent, deelt regelmatig zijn verhalen op City blog Dordrecht. Over alles wat hij meemaakt in Dordrecht en zijn liefde voor de stad en de historische binnenstad, met een terugblik naar vroeger, maar zeker ook over nu en uiteraard krijgen we zo nu en dan nog gewoon geschiedenisles. Eerder stelden we hem al aan je voor.

Lees ook de eerdere blogs van Kees Klok

Historische Binnenstad Dordrecht
Mevrouw P.  van de Lenghenhof
Voorjaar 1979: het Blauwpoortsplein
Kuipershaven 16!
‘De heks’ in de Vriesepoortshof
‘Visser’s. Poffertjes-Wafelen-Lunchroom’
De dame die ik nooit heb ontmoet!
20 jaar geleden?
Tandarts Dr. J. H. Struivig de Groot
Het Hof: Een museum met herinneringen
De groene mug!
Een vers aan de Van Slingelandthof
De Spuihaven
Hotel Ponsen Dordrecht
De villa van Lips
De kosterswoning achter de Remonstrantse kerk
Het hoekpand Nieuwbrug/Wijnstraat en de goudsmit
Voorstraat 54
Het Teekengenootschap Pictura
Bobby Kinghe
De Spaarbank
School Vest
Kees op dansles
De Buiten Walevest
Het Leprooshuis
Het Vrieseplein
Een herinnering aan de polder
De Prinses Ireneschool
De Blindeliedengasthuissteeg
Americain
De Pottenkade
Het Groothoofd
De Dordtse havens
Park Merwestein

1 Comment

  1. Wim Jilleba says: Beantwoorden

    Tijdens de crisis jaren voor de 2e wereldoorlog was mijn vader werkloos. Maar hij had gouden handjes en gaf les op de toen al aanwezige huisvlijtschool. Ik heb daar toen ook les van hem gehad en heel veel van hem geleerd. Hij was een rustige helper die alles herhaaldelijk voordeed als dat nodig bleek.

Geef een reactie