De spaarbank

Na de alom betreurde sloop van het oude postkantoor, in 1975, staat er nog maar één gebouw met allure aan het Bagijnhof. Dat is het pand van de voormalige Spaarbank, op nummer 72, gebouwd in 1913 naar een ontwerp van architect Anthony Ek.

Bij mijn geboorte kreeg ik een spaarbankboekje, met een bedragje, dat van lieverlee zou groeien door de jaarlijkse rente. Als ik voor mijn verjaardag geld kreeg, iets wat ik maar niets vond, ik had liever snoep of speelgoed, ging ik met mijn moeder naar de Spaarbank. Dat gold als verstandig. Niemand die zich kon voorstellen dat we ooit in een tijd zouden leven waarin je nauwelijks rente kreeg.

Ik herinner mij het interieur maar vaag, want ik was nog heel jong en al snel gingen mijn ouders over naar de Postbank. Ik herinner mij veel donker gepolijst hout en gietijzer. Als je aan de beurt was, moest je een hokje in, waarvan je de deur achter je sloot, want privacy was heilig in die dagen. In de wand zat het loket, waarachter een meneer of mevrouw die het geld in ontvangst nam en met de hand het boekje bijwerkte.

Mijn moeder kende het gebouw goed. Zij was voor de oorlog bevriend met de beheerder, die in het pand woonde. Soms was het feesten in de bank. Ook in de economisch rampzalige jaren dertig wilde je weleens plezier maken. In de meidagen van 1940 waren er soldaten gelegerd, die het stadscentrum moesten verdedigen. In deel drie van Lou de Jongs boekenreeks over Nederland tijdens de bezetting staat een verslag van de strijd om Dordrecht, maar de verhalen van mijn opa, die het allemaal met eigen ogen had gezien, waren spannender.

Ik verzilverde het boekje toen ik meerderjarig werd. Het leverde minder op dan ik had gehoopt. Sparen moest je ook niet met stuivers doen, maar met guldens. Achteraf had ik het beter als aandenken kunnen houden.

Tekst & foto: Kees Klok

Kees Klok, onze geschiedenisdocent, deelt regelmatig zijn verhalen op City blog Dordrecht. Over alles wat hij meemaakt in Dordrecht en zijn liefde voor de stad en de historische binnenstad, met een terugblik naar vroeger, maar zeker ook over nu en uiteraard krijgen we zo nu en dan nog gewoon geschiedenisles. Eerder stelden we hem al aan je voor.

 

 

Lees ook de eerdere blogs van Kees Klok

Historische Binnenstad Dordrecht
Mevrouw P.  van de Lenghenhof
Voorjaar 1979: het Blauwpoortsplein
Kuipershaven 16!
‘De heks’ in de Vriesepoortshof
‘Visser’s. Poffertjes-Wafelen-Lunchroom’
De dame die ik nooit heb ontmoet!
20 jaar geleden?
Tandarts Dr. J. H. Struivig de Groot
Het Hof: Een museum met herinneringen
De groene mug!
Een vers aan de Van Slingelandthof
De Spuihaven
Hotel Ponsen Dordrecht
De villa van Lips
De kosterswoning achter de Remonstrantse kerk
Het hoekpand Nieuwbrug/Wijnstraat en de goudsmit
Voorstraat 54
Het Teekengenootschap Pictura
Bobby Kinghe

Geef een reactie