De Spuihaven

Spuihaven

Officieel heet het de Spuihaven, maar wij noemden het stuk tussen de Johan de Wittbrug en de Sint Jorisbrug altijd de Vriesehaven. Ik heb er tot mijn drieëntwintigste vlakbij gewoond.  Nog steeds vind ik het een mooi stukje Dordt, vooral het zicht vanaf de Vriesebrug, in noordoostelijke richting. Als trieste resten van wat ooit een levende haven was, waardoor zandschepen voeren, hangen nog wat meerpalen in het verstilde water. De Vriesebrug kon open in die jaren. Tussen de brug en Johan de Wittbrug lagen woonarken, die de haven een vrolijk aanzien gaven. Dat die er weg moesten heb ik nooit begrepen, maar veel beslissingen van het gemeentebestuur in de jaren zestig en zeventig heb ik nooit begrepen.

Verdediging van Dordrecht

De Vriesebrug speelde tijdens de Duitse inval een rol bij de verdediging van Dordrecht. Achter de brug was volgens mijn grootvader, die beweerde vanaf het dak van een huis op het Vrieseplein alles te hebben gezien, een stuk anti-tankgeschut opgesteld. Als een Duitse tank naderde openden de Nederlanders het vuur, wat naar verluid effect had. Dat de stad zich na korte tijd moest overgeven lag niet aan de Nederlandse soldaten, maar aan het opperbevel, dat de verdedigers van Dordrecht in de nacht van 13 op 14 mei terugtrok richting Papendrecht.

Mijn avontuur

Mijn avontuur bij de brug was van vreedzamer aard. Op een van de meerpalen had zich een grote zwam gevestigd. Het verzamelen en bestuderen van zwammen was een liefhebberij van mijn vader. Op een zomeravond wist hij een wankel roeibootje te lenen en samen voeren we uit om de zwam uit de meerpaal te hakken. Dat viel nog niet mee en verschillende keren scheelde het een haar of mijn vader was overboord gegaan. Ik herinner mij dat ik een tikje teleurgesteld was dat hij steeds op het laatste ogenblik zijn evenwicht wist te bewaren.

Kees Klok

 

Kees Klok, onze geschiedenisdocent, deelt regelmatig zijn verhalen op City blog Dordrecht. Over alles wat hij meemaakt in Dordrecht en zijn liefde voor de stad en de historische binnenstad, met een terugblik naar vroeger, maar zeker ook over nu en uiteraard krijgen we zo nu en dan nog gewoon geschiedenisles. Eerder stelden we hem al aan je voor.

 

 

 

Lees ook de eerdere blogs van Kees Klok

Historische Binnenstad Dordrecht
Mevrouw P.  van de Lenghenhof
Voorjaar 1979: het Blauwpoortsplein
Kuipershaven 16!
‘De heks’ in de Vriesepoortshof
‘Visser’s. Poffertjes-Wafelen-Lunchroom’
De dame die ik nooit heb ontmoet!
20 jaar geleden?
Tandarts Dr. J. H. Struivig de Groot
Het Hof: Een museum met herinneringen
De groene mug!
Een vers aan de Van Slingelandthof

 

Geef een reactie