De Zwijndrechtse brug

Hij staat onder verschillende namen bekend, maar voor mij als Dordtenaar, is het de Zwijndrechtse brug. Vanaf de brug heb je een fraai uitzicht op Dordrecht. Dat heb je natuurlijk ook als je met de trein over de naastgelegen spoorbrug rijdt. Dat geeft een gevoel van thuiskomen, nog voor je op het station bent gearriveerd.

Ik kom weinig in Zwijndrecht en als ik de oversteek maak, is het meestal met het veer vanaf de Hooikade. Dat is weleens anders geweest. Van 1974 tot 1977 werkte ik op een lagere school (de basisschool bestond nog niet) in Hendrik-Ido-Ambacht. ‘s Morgens stak ik met het pontje de rivier over en fietste daarna via Zwijndrecht tot aan het schoolgebouw in het wijkje Oostendam, op een steenworp van het Waaltje. ‘s Middags trapte ik weer terug, waarbij vaak de wind bleek gedraaid, zodat ik hem wéér tegen had. Om complotdenker van worden.

Officiele opening Zwijndrechtse brug, 24 juni 1939. Bron: Beeldbank Regionaal Archief Dordrecht (RAD 555_15820)

Een schoolmeester moet weleens bij een ouderavond of een andere activiteit zijn. Lastig, want dan voer dat rotpontje niet meer en was ik aangewezen op de brug. Gelukkig kon ik meestal wel een  brommer lenen.  

Ik herinner me een afscheidsavond van de zesde klas (tegenwoordig groep acht), met de traditionele musical in het dorpshuis, onder leiding van het hoofd der school (zoals de directeur toen heette). In die musical kwam een agent voor. Mijn vader, ambtenaar bij de rijkspolitie, kon wel voor een pet en een uniformjasje zorgen. Ik zou die na de voorstelling mee terugnemen naar Dordt. 

Hoewel het juni was, was het een ijskoude avond en ik was, vanwege de aangename temperatuur overdag, veel te dun gekleed. Na een paar kilometer brommeren kon ik het niet meer harden en trok daarom noodgedwongen het politiejasje aan. Oom agent op een opgevoerde brommer racend over de Zwijndrechtse Brug. Ik ben er veilig mee thuisgekomen, maar toen pa het verhaal hoorde, ontplofte hij. Streng verboden! Hoge boete! Of ik gek geworden was? Tja, hij zal wel gelijk hebben, dacht ik, maar wat is beter, een longontsteking of een prent? 

Tekst & foto’s: Kees Klok

Kees Klok, onze geschiedenisdocent, deelt regelmatig zijn verhalen op City blog Dordrecht. Over alles wat hij meemaakt in Dordrecht en zijn liefde voor de stad en de historische binnenstad, met een terugblik naar vroeger, maar zeker ook over nu en uiteraard krijgen we zo nu en dan nog gewoon geschiedenisles. Eerder stelden we hem al aan je voor.

Lees ook de eerdere blogs van Kees Klok

Historische Binnenstad Dordrecht
Mevrouw P.  van de Lenghenhof
Voorjaar 1979: het Blauwpoortsplein
Kuipershaven 16!
‘De heks’ in de Vriesepoortshof
‘Visser’s. Poffertjes-Wafelen-Lunchroom’
De dame die ik nooit heb ontmoet!
20 jaar geleden?
Tandarts Dr. J. H. Struivig de Groot
Het Hof: Een museum met herinneringen
De groene mug!
Een vers aan de Van Slingelandthof
De Spuihaven
Hotel Ponsen Dordrecht
De villa van Lips
De kosterswoning achter de Remonstrantse kerk
Het hoekpand Nieuwbrug/Wijnstraat en de goudsmit
Voorstraat 54
Het Teekengenootschap Pictura
Bobby Kinghe
De Spaarbank
School Vest
Kees op dansles
De Buiten Walevest
Het Leprooshuis
Het Vrieseplein
Een herinnering aan de polder
De Prinses Ireneschool
De Blindeliedengasthuissteeg
Americain
De Pottenkade
Het Groothoofd
De Dordtse havens
Park Merwestein
De Berckepoort
Het Dolhuis
Oranjepark
Opa werd melkboer
Bordeaux
De snackbar
Het Station
De Hooikade
Stadsdichter Jan Eijkelboom
‘T Nut

Geef een reactie