Het station

Het station: toegangspoort tot de stad en vertrekpunt naar elders. Ik herinner mij graag het station uit mijn studententijd. Vandaar vertrok ik naar colleges in Den Haag en Utrecht. In die tijd had het station twee restauraties. Officieel voor eersteklas reizigers en tweedeklas passagiers. Na college, dronken mijn studiemaatje en ik vaak gezellig nog even een biertje in de tweedeklas. In de eersteklas gingen we in het weekend regelmatig met vrienden eten. Er was een goede keuken, je werd uitstekend bediend en het was allemaal nog betaalbaar ook.

Een paar jaar na de opleiding in Den Haag deed ik mijn doctoraal geschiedenis aan de Universiteit Utrecht. Ook weer vanuit het Dordtse station. Inmiddels was de eersteklas restauratie opgeheven en had men de tweedeklas verbouwd. Het was er strakker en zakelijker geworden, maar je kon nog steeds een biertje drinken en een aardige maaltijd gebruiken. Ik heb nooit geweten waarom ook die restauratie tenslotte werd opgedoekt, gebrek aan klanten was er nooit. Het was het lot van veel stationsrestauraties in Nederland. De mooiste van het land, die in station Haarlem, is een ordinaire danstent geworden en een andere, heel mooie, in station Hollands Spoor, is na de grote brand in 1989 herrezen als een kille, sfeerloze wachtkamer met een frisdrankenautomaat.

Met het verdwijnen van de Dordtse stationsrestauratie verdween ook een stukje sociaal leven. Ik ontmoette er regelmatig bekenden uit de Vlaamse literaire wereld (ik was jarenlang redacteur van een Vlaams letterkundig tijdschrift), op doorreis van Antwerpen of Brussel naar Rotterdam, Den Haag of Amsterdam. Dan was Dordrecht een prettige onderbreking van de rit en een gelegenheid om even bij te praten. Voor borrels of etentjes met vrienden konden we niet meer terecht. En een gezellig biertje na de reis? Vergeet het maar. Misschien ben ik ouderwets, maar een station zonder echte restauratie vind ik eigenlijk maar een nepstation.

Tekst & foto: Kees Klok

Kees Klok, onze geschiedenisdocent, deelt regelmatig zijn verhalen op City blog Dordrecht. Over alles wat hij meemaakt in Dordrecht en zijn liefde voor de stad en de historische binnenstad, met een terugblik naar vroeger, maar zeker ook over nu en uiteraard krijgen we zo nu en dan nog gewoon geschiedenisles. Eerder stelden we hem al aan je voor.

Lees ook de eerdere blogs van Kees Klok

Historische Binnenstad Dordrecht
Mevrouw P.  van de Lenghenhof
Voorjaar 1979: het Blauwpoortsplein
Kuipershaven 16!
‘De heks’ in de Vriesepoortshof
‘Visser’s. Poffertjes-Wafelen-Lunchroom’
De dame die ik nooit heb ontmoet!
20 jaar geleden?
Tandarts Dr. J. H. Struivig de Groot
Het Hof: Een museum met herinneringen
De groene mug!
Een vers aan de Van Slingelandthof
De Spuihaven
Hotel Ponsen Dordrecht
De villa van Lips
De kosterswoning achter de Remonstrantse kerk
Het hoekpand Nieuwbrug/Wijnstraat en de goudsmit
Voorstraat 54
Het Teekengenootschap Pictura
Bobby Kinghe
De Spaarbank
School Vest
Kees op dansles
De Buiten Walevest
Het Leprooshuis
Het Vrieseplein
Een herinnering aan de polder
De Prinses Ireneschool
De Blindeliedengasthuissteeg
Americain
De Pottenkade
Het Groothoofd
De Dordtse havens
Park Merwestein
De Berckepoort
Het Dolhuis
Oranjepark
Opa werd melkboer
Bordeaux
De snackbar



Geef een reactie