Opa werd melkboer

Voor zijn gevoel was mijn Dordtse grootvader zijn leven lang zeeman geweest. Dat zei hij eens tegen de krant, tijdens een straatinterview. Het stond als citaat onder zijn foto. Opa in de krant, dat was heel wat in 1958. In werkelijkheid kwam op zijn vierendertigste een einde aan het zeemansbestaan. Mijn oma was in verwachting van het vijfde, en laatste, kind, dat later ingenieur bij Rijkswaterstaat zou worden. Ze was de maandenlange afwezigheid van haar man zat. Opa moest ‘aan de wal’, zoals dat heette. 

In eerste instantie wilde hij een café overnemen. De vier eerste kinderen waren meisjes, die konden later mooi achter de bar. Opa was van mening dat meisjes niet door hoefden te leren. ‘Die gaan toch trouwen.’ Oma zag een café niet zitten. Er diende zich tijdig een melkzaak annex kruidenierswinkel op de Vrieseweg aan. Opa werd melkboer.

In de jaren vijftig kwam de melkboer nog aan huis, met een bakfiets of een hondenkar. Opa koos voor een bakfiets, waarop enkele grote melkbussen, voor de dagelijkse ronde. ‘s Middags, als de bezorging erop zat, schrobde hij de melkbussen grondig schoon in de schuur op de Blekershof, vlakbij de winkel, zodat hij de volgende dag in alle vroegte nieuwe voorraad kon halen. Dat deed hij bij de Dordtse Melk Inrichting, de DMI, gevestigd in het Kromhout. De schoorsteen van de ‘melkfabriek’ staat er nog. Opa haalde zijn melk echter niet in het Kromhout, maar bij de loods van de DMI achter het Vrieseplein. De zuidwand van dat plein is gruwelijk verminkt. Er moet een hotel komen, maar dat schijnt pas met St. Juttemis te worden geopend. Het gat in de bebouwing biedt wel zicht op de loods, die er nog steeds staat. ‘Vakwerk’ heeft iemand op de gevel gezet. Ik heb geen idee waar dat op slaat, maar als ik er langs loop zie ik in gedachten mijn grootvader op die ouderwetse, witte bakfiets en hoor ik weer het gerammel van zijn melkbussen.

Tekst & foto: Kees Klok

Kees Klok, onze geschiedenisdocent, deelt regelmatig zijn verhalen op City blog Dordrecht. Over alles wat hij meemaakt in Dordrecht en zijn liefde voor de stad en de historische binnenstad, met een terugblik naar vroeger, maar zeker ook over nu en uiteraard krijgen we zo nu en dan nog gewoon geschiedenisles. Eerder stelden we hem al aan je voor.

Lees ook de eerdere blogs van Kees Klok

Historische Binnenstad Dordrecht
Mevrouw P.  van de Lenghenhof
Voorjaar 1979: het Blauwpoortsplein
Kuipershaven 16!
‘De heks’ in de Vriesepoortshof
‘Visser’s. Poffertjes-Wafelen-Lunchroom’
De dame die ik nooit heb ontmoet!
20 jaar geleden?
Tandarts Dr. J. H. Struivig de Groot
Het Hof: Een museum met herinneringen
De groene mug!
Een vers aan de Van Slingelandthof
De Spuihaven
Hotel Ponsen Dordrecht
De villa van Lips
De kosterswoning achter de Remonstrantse kerk
Het hoekpand Nieuwbrug/Wijnstraat en de goudsmit
Voorstraat 54
Het Teekengenootschap Pictura
Bobby Kinghe
De Spaarbank
School Vest
Kees op dansles
De Buiten Walevest
Het Leprooshuis
Het Vrieseplein
Een herinnering aan de polder
De Prinses Ireneschool
De Blindeliedengasthuissteeg
Americain
De Pottenkade
Het Groothoofd
De Dordtse havens
Park Merwestein
De Berckepoort
Het Dolhuis
Oranjepark

Geef een reactie