Hotel Ponsen Dordrecht

Ik herinner mij hotel Ponsen als een gebouw in weelderige, koloniale stijl, compleet met veranda’s. Het was geen plaats waar ik met mijn ouders kwam. We liepen er hooguit langs als we naar het station gingen. Het was een pand dat tot de verbeelding sprak, een hotel voor gefortuneerde reizigers, althans zo kwam het op mij over in mijn lagere schooljaren. ‘Later,’ bedacht ik, ‘als ik groot ben,’ toen een nog magische gedachte, ‘gaan al die deuren voor mij open.’ Alles kon, als je eerst maar groot was, een illusie die met het verstrijken van de kinderjaren onverbiddelijk verdampt.

In mijn puberjaren werd het hotel geassocieerd met een bekende van mijn ouders, een dorstige zakenman, die er in de bar met veel whisky of jenever zijn problemen wegdronk. Dat kostte hem huwelijk en gezondheid. Hij werd ons als afschrikwekkend voorbeeld gesteld in de tijd dat we zelf een beetje dorstig werden.

In 1974 zat ik in het bestuur van de stichting Bobby Kinghe, die een winkel in tweedehands boeken uitbaatte in de Hofstraat. We moesten daar weg, omdat de stichting Stadsherstel de boel ging opknappen. We kregen een vervangend pandje op de hoek van het Hof en de Hofstraat, waar voor de oorlog naar verluid Rumfordse soep werd uitgedeeld aan de armen. Gerrit Komrij was op een avond te gast bij een literaire avond van Bobby Kinghe in Bibelot. Hij en zijn vriend Charles zouden de volgende dag de nieuwe winkel officieel openen. Ze logeerden in hotel Ponsen. Met enkele bestuursleden bracht ik hen er heen. Het was de eerste en enige keer dat ik Ponsen betrad. Het was laat, de bar was verlaten en het hotel leek vooral vergane glorie. Later in het jaar werd het afgebroken en kwam het heel wat minder luisterrijke Ponsenstein ervoor in de plaats.

Kees Klok

 

Kees Klok, onze geschiedenisdocent, deelt regelmatig zijn verhalen op City blog Dordrecht. Over alles wat hij meemaakt in Dordrecht en zijn liefde voor de stad en de historische binnenstad, met een terugblik naar vroeger, maar zeker ook over nu en uiteraard krijgen we zo nu en dan nog gewoon geschiedenisles. Eerder stelden we hem al aan je voor.

 

 

 

Lees ook de eerdere blogs van Kees Klok

Historische Binnenstad Dordrecht
Mevrouw P.  van de Lenghenhof
Voorjaar 1979: het Blauwpoortsplein
Kuipershaven 16!
‘De heks’ in de Vriesepoortshof
‘Visser’s. Poffertjes-Wafelen-Lunchroom’
De dame die ik nooit heb ontmoet!
20 jaar geleden?
Tandarts Dr. J. H. Struivig de Groot
Het Hof: Een museum met herinneringen
De groene mug!
Een vers aan de Van Slingelandthof
De Spuihaven

Geef een reactie