Park Merwestein

In juni 2018 bezocht ik de beeldende kunst-, muziek- en poëziemanifestatie Zomersymfonie in park Merwestein. Een gelegenheid om alleen door het park te zwerven, zonder wantrouwend te worden nagekeken. Typerend voor de angsthazerigheid en hysterie die ons tijdsgewricht kenmerkt. Man alleen, niet piepjong meer, zonder hond, dat moet wel een viezerik zijn, anders loop je niet door zo’n park.

Als schooljongen liep ik er iedere dag, van huis naar de Boermanschool in de Bankastraat. Ik kwam er zelfs voor ik kon lopen, in de wandelwagen, met mijn moeder, voor de herten. Elegante dieren, die je met droeve, ietwat schuwe ogen aankeken. De eenden vond ik toen ook al prachtig, maar de ganzen, die soms brutaal gakkend op je af kwamen en brood eisten, waren een beetje eng.

Park Merwestein ademt geschiedenis. Oorspronkelijk particulier eigendom, met een fraaie villa, gebouwd omstreeks 1850, werd het in 1885 bezit van de gemeente. Van 1885 tot 1906 was de villa ambtswoning van de Dordtse burgemeester en in de jaren twintig bejaardenhuis. Het einde kwam in 1944, toen de Engelsen Merwestein bombardeerden omdat het door de Duitse bezetter werd gebruikt. Bij dat bombardement raakten tweeduizend woningen beschadigd en vonden negenenzestig mensen de dood, waaronder veel leerlingen en enkele onderwijzers van de Buitenschool in het Oranjepark. Op de plaats van de villa staat nu een door Hans Petri vervaardigde gedenkzuil.

Ik vind het nog steeds fijn om door het park te zwerven en terug te denken aan mijn kinderjaren, toen we vaak onder toezicht van mijn grootmoeder naar de speeltuin gingen, nabij het romantische huisje van de parkwachter. Veel stelde die speeltuin niet voor, weinig meer dan een zandbak, maar je kon er heerlijk spelen. Ik vrees dat ik zal moeten wachten tot de volgende Zomersymfonie, of ik moet een hond kopen, maar dat vind ik net iets te ver gaan.

Kees Klok

Foto’s: Kees Klok

Kees Klok, onze geschiedenisdocent, deelt regelmatig zijn verhalen op City blog Dordrecht. Over alles wat hij meemaakt in Dordrecht en zijn liefde voor de stad en de historische binnenstad, met een terugblik naar vroeger, maar zeker ook over nu en uiteraard krijgen we zo nu en dan nog gewoon geschiedenisles. Eerder stelden we hem al aan je voor.

Lees ook de eerdere blogs van Kees Klok

Historische Binnenstad Dordrecht
Mevrouw P.  van de Lenghenhof
Voorjaar 1979: het Blauwpoortsplein
Kuipershaven 16!
‘De heks’ in de Vriesepoortshof
‘Visser’s. Poffertjes-Wafelen-Lunchroom’
De dame die ik nooit heb ontmoet!
20 jaar geleden?
Tandarts Dr. J. H. Struivig de Groot
Het Hof: Een museum met herinneringen
De groene mug!
Een vers aan de Van Slingelandthof
De Spuihaven
Hotel Ponsen Dordrecht
De villa van Lips
De kosterswoning achter de Remonstrantse kerk
Het hoekpand Nieuwbrug/Wijnstraat en de goudsmit
Voorstraat 54
Het Teekengenootschap Pictura
Bobby Kinghe
De Spaarbank
School Vest
Kees op dansles
De Buiten Walevest
Het Leprooshuis
Het Vrieseplein
Een herinnering aan de polder
De Prinses Ireneschool
De Blindeliedengasthuissteeg
Americain
De Pottenkade
Het Groothoofd
De Dordtse havens


Geef een reactie