Tandarts Dr. J.H. Struivig de Groot

Ik moet nog regelmatig aan hem denken, als ik langs de villa op de hoek van de Blekersdijk en de Cornelis de Wittstraat kom: Dr. J.H. Struivig de Groot, tandarts. Hoewel het lang geleden is, zie ik hem nog levendig voor mij. Een vriendelijke man, die aan klantenbinding deed, want als je als kind je halfjaarlijkse controle achter de rug had, kreeg je een snoepje. Je had tenslotte net een benauwde periode achter de rug. Al dagen van tevoren vroeg je je angstig af of je geen gaatjes had. De spanning steeg tot een hoogtepunt in de wachtkamer, rechts van de ingang, waar ter afleiding altijd wel een beduimelde Donald Duck lag. Nog steeds lees ik bij de tandarts graag de Donald Duck.

Struivig de Groot was geen zachtzinnig man. Voor het uitboren van een gaatje en zelfs voor een zenuwbehandeling, haalde hij de verdovingsspuit niet tevoorschijn. Ondanks deze mentaliteit van ‘tanden op elkaar en niet zeuren’, was hij een verademing vergeleken met de man die wij daarvoor als tandarts hadden. Een Fries die altijd grauwde en snauwde en volgens mijn vader fout was geweest in de oorlog. Ik was als de dood van het sujet dat ons door het Ziekenfonds was aangewezen. Zo ging dat in de jaren vijftig.

Toen mijn vader rijksambtenaar werd, werden we ‘particulier’ verzekerd en mochten mijn ouders zelf de tandarts kiezen. Die keuze was niet moeilijk. We woonden vlakbij en mijn grootouders waren al jaren patiënt bij Struivig de Groot. Al in de tijd dat hij praktijk hield in het pand op de hoek van de Vrieseweg en het Kromhout, waar in de meidagen van 1940 een Duitse tank in volle vaart binnenreed, tijdens de strijd om de Vriesebrug. Daarbij vielen twee dodelijke slachtoffers. De Nederlanders wisten die aanval overigens wel af te slaan.

Kees Klok

Lees ook de eerdere blogs van Kees Klok
Mevrouw P.  van de Lenghenhof
Voorjaar 1979: het Blauwpoortsplein
Kuipershaven 16!
‘De heks’ in de Vriesepoortshof
‘Visser’s. Poffertjes-Wafelen-Lunchroom’
De dame die ik nooit heb ontmoet!
20 jaar geleden?

 

Kees KlokKees Klok, onze geschiedenisdocent, deelt regelmatig zijn verhalen op City blog Dordrecht. Over alles wat hij meemaakt in Dordrecht, wat hij leuk vindt vaak met een terugblik naar vroeger, maar zeker ook over nu en uiteraard krijgen we zo nu en dan nog gewoon geschiedenisles. Eerder stelden we hem al aan je voor.

 

2 Comment

  1. Cor Paans says: Beantwoorden

    Hai Kees , dat snoepje van Struivig de Groot ben ik ook nooit vergeten . Misschien kan je nog herinneren dat hij ook een foto had hangen van de molen die op de blekersdijk eind stond( was dat de Maagd , dat weet ik niet meer) maar hij had die opgeduikeld in Parijs langs de Seine boekenstalletjes. Nog een anekdote , op een gegeven ogenblik mocht je niet meer met de auto over de Vriesebrug , het was volgens mij éénrichtingsverkeer geworden. Struivig de Groot had daar lak aan met dat sportwagentje van hem bleef hij daar gewoon overheen rijden, dat bord was niet voor hem bedoeld zei hij dan.

  2. Die foto meen ik mij te herinneren, Cor. Ik woonde min of meer tegenover de plek waar die molen heeft gestaan, ter hoogte van de loswal waar in de eerste jaren dat we er woonden nog zandschepen aanmeerden. We noemden dat stuk ‘achter de molen’, ook al was die afgebroken. De anekdote met de auto kende ik niet, maar ik zie het voor me.

Geef een reactie