‘Visser’s. Poffertjes-Wafelen-Lunchroom’

‘Visser’s. Poffertjes-Wafelen-Lunchroom’, stond er op het raam van Visser, in mijn middelbare schooltijd, toen ik daar menig tussenuur en ook weleens een spijbeluurtje doorbracht. Een heerlijk bruisende zaak, die toen al evenzeer café als poffertjessalon was. Visser speelde een grote rol in het ontluiken van mijn belangstelling voor poëzie. Visser en de schoolkrant van mulo-Groenedijk, De Groene Mug, waar ik onder toeziend oog van leraar Cees Esseboom, de latere stadshistoricus van Dordrecht, in de redactie zat.

Ik voelde mij als aankomend dichter wel thuis tussen de ‘artistiekelingen’ in Visser. Ik keek op tegen mensen als Cees Boender en Ben Katerberg, die al enige naam als dichters hadden, en tegen de jongens van de Zipps, waarvoor ze teksten schreven. En tegen Joop Wilhelmus, die zich opwierp als de leider van de Dordtse provo’s.

Vanaf eind jaren zestig was Visser heel lang de spil van de Dordtse ‘scene’, maar de laatste tijd had Visser het wat moeilijk. Ik kwam er tot voor kort vrijwel dagelijks. IJzersterk punt was de gemoedelijke sfeer, de rustgevende, tijdloze inrichting en het feit dat Visser geen boodschap had aan modieus gedoe.

Op 2 juli sloot Visser voorlopig de deur. De eigenaar moest stoppen vanwege zijn gezondheid. Hoe lang de sluiting duurt, weet ik niet. Ik hoop dat degene die de zaak gaat voortzetten de naam en die fantastische Visser-sfeer zal weten te bewaren. Dan blijf ik komen.

Kees Klok

 

Kees KlokKees Klok, onze geschiedenisdocent, deelt regelmatig zijn verhalen op City blog Dordrecht. Over alles wat hij meemaakt in Dordrecht, wat hij leuk vindt vaak met een terugblik naar vroeger, maar zeker ook over nu en uiteraard krijgen we zo nu en dan nog gewoon geschiedenisles. Eerder stelden we hem al aan je voor.

Geef een reactie